Poelifinario prijs 2011

Onderstaande laudatio sprak Peter van Lindonk gisteren in De Kleine Komedie in Amsterdam tijdens de uitreiking van de Poelifinario prijs.

Zondagmiddag, 21 september, 2008, wij gaan een borrel bij vrienden drinken. “Ben je klaar?” roept mijn vrouw. Antwoord: “Ja”, want ik ben klaar, jas aan, autosleutels in de hand. Maar ja, wanneer ze mij vraagt of ik klaar ben, betekent dat nog niet, dat ZIJ klaar is. Sterker, uit ervaring weet ik, dat dat vaak niet het geval is.

Dus zet ik snel de tv nog even aan en zap wat langs het zondagmiddag-gebeuren. Opeens, pats, val ik midden in een onverwacht spannende scene, waarbij twee kikkers bijna door een auto overreden zullen worden. Geen echte kikkers, nee, twee als kikkers verklede mannen. Na 4 sekonden zit ik al in een bijna pijnlijke slappe lach...  wat is dit?  Wat gebeurt hier?

Geen idee, maar ja, in het Google tijdperk ben ik daar heel snel achter. De kikkers blijken Noel van Santen en Emiel de Jong. Samen handelend onder de naam SCHUDDEN.
Nog een paar minuten later zie ik, dat ze try-outs van een nieuw programma doen, met de titel RUIS, en wel de zaterdag daarna in Voorschoten, in een klein, mij onbekend, maar na later bleek, in het Vak geliefd theatertje.

Wij erheen, wij lachen nog veel meer, en daarna zien we natuurlijk NOORDERZON, opnieuw een explosie van plezier, vakmanschap en onzichtbare, geregisseerde chaos.

Wat bleek? Ik keek al naar hun 7e (!!!!) programma. Waarom wist ik dat niet? Had ik al die jaren geslapen? Was ik dom en had niet opgelet? Voor mij ging een wereld open. Ik beleefde iets heel ouderwets  - in de goede zin van het woord – namelijk dat KOLDER nog bestaat.
Temidden van veel intellectueel of semi-intellectueel “woord-cabaret” stonden daar opeens twee clowns.... geen rode dopneuzen, geen grote jas en schoenen, nee, twee fratsenmakers, die het vermogen hadden (en hebben, gelukkig, anders waren wij vandaag niet hier) om mensen aan het lachen te maken met NIETS, nou ja, noem het maar Niets. Je kunt ook zeggen ALLES.
Tovenaars met een bul MINIMAL ART op zak, Meesters in het uitvergroten.
Dat was ook de reden dat wij ze vroegen onze PINC Conference te openen.

Deze twee tovenaars mogen van mij de Nobelprijs van de Lach krijgen, en in ieder geval op zijn minst de Poelifinario-prijs.