PINC12, mijn ochtendsessie

Zoals Peter het zegt, het is even 20 minuten per persoon in de pan kijken en dan de deksel er weer op. Even ruiken, gefascineerd raken van iemand zijn/haar bijzondere begeistering.

De waan van de dag brengt deze ervaring snel naar een plank achterin mijn hoofd. Voor mezelf, de eerste 4 hieronder opgeschreven. Heel subjectief, want als ik peterselie ruik, kan het voor een ander best koriander zijn.

Waarom schrijf ik ze op? Zoals in het boek 'The War of Art' van Stephen Pressfield prachtig staat omschreven; JIJ hebt ervaringen opgedaan, inspiratie, het zou bijna crimineel zijn om er niets mee te doen! Indirect of direct, nu of ooit, ik mag ze niet vergeten.

Een begin...

Pieke Bergmans haar bescheiden benadering van het creatieve proces (gewoon beginnen en kijken wat er gebeurd) was fijn. Wetenschappelijk onderzoek is zo ook bedoeld lieve mensen! Een rustig begin van de dag met veel 'tjes' was erg leuk. Enige jalouzie; als ik een fabriek gewoon binnenloop bellen ze de politie, bij Pieke worden ze nieuwsgierig...

Van Daniel Simons leer ik in rap tempo dat je als persoon de beperkingen van het brein in de gaten moet houden. Een continuïteit van patronen geloven we eerder dan een nieuw idee. We zijn gefocust op contrast, de context bepaald hoe wij iets zien, ik stel letterlijk en figuurlijk.

Eugene Liscio, 3d onderzoek fijn voor de slachtoffers om waarheid boven tafel te krijgen. Werkzaam zijnde in de 3d wereld was het gesneden koek. Benieuwd eigenlijk wat een ander ervan vond.

Jean-Francois Rauzier, schilderen met foto's, de passie van hem was meer dan bijzonder. Hij heeft gelijk, foto's zijn de verf waar Vincent van Gogh mee schilderde. De schoonheid van onze tijd en het verleden naar voren halen zoals we met het blote oog weinig zien. De echte schilder bestaat nog!